Μια ιστορία από τη Ρουάντα .. Από τη γενοκτονία του 1994 στις σημερινές γενοκτονίες 7th April 1994, Kwibuka31 Memorial Day in Rwanda
Παρόλο που έχω σχεδόν έτοιμο το πρώτο μου βιβλίο (τελευταίες τροποποιήσεις), το σύνδρομο της λευκής σελίδας με έχει χτυπήσει ξανά. Επίσης, είναι αρκετά δύσκολο πια να γράφω κ να εκφράζομαι στα ελληνικά σε γραπτό λόγο μετά από τόσα χρόνια ξενιτιάς γι’αυτό το κείμενο μου είναι στα αγγλικά (απολογίες!). Οπότε και αυτό με δυσκολία βγήκε .. Μετά το πρόσφατο βιωματικό ταξίδι μου στην υπέροχη Ρουάντα, κατάφερα να συγκεντρωθώ και να βγάλω λίγες γραμμές. Η Ρουάντα για όσες, όσους δεν το γνωρίζουν έζησε κ επέζησε μια γενοκτονίας 100 ημερών. Σφαγιαστήκανε, με την ανοχή, υποκίνηση της Δύσης, πέθαναν και αναστήθηκαν από τις στάχτες τους. Μιλώντας με τους εγκάρδιους και ευγενικούς ντόπιους, ανακάλυψα ότι κάθε οικογένεια έχει τουλάχιστον έναν επιζώντα, μία επιζήσασα της γενοκτονίας. Τα χαρακτηριστικά τότε ήταν η απανθρωποποίηση των Τούτσι, κατσαρίδες τους έλεγαν καθώς και η προπαγάνδα για συστηματική εξόντωσή τους. Οι Χούτου πείστηκαν με το αφήγημα και τους σφαγιάζανε χτυπώντας στο κόκκαλο, αδερφός κατά αδερφού. Το παράδοξο είναι ότι δεν υπήρχαν ποτέ φυλετικές διακρίσεις στη χώρα και συμβίωναν αρμονικά. Πολλά ορφανά, ενήλικες πια ζουν με το τραύμα. Σήμερα, τριάντα ένα χρόνια μετά ζουν μαζί πια, κάνουν κοινωφελές έργο μία φορά το μήνα, κάποιοι έμαθαν να συγχωρούν το δολοφόνο του παιδιού, της μάνας, της αδερφής τους, του αδερφού τους. Σε νομικό πλαίσιο σε ότι αφορά στη γενοκτονία, το ζητούμενο είναι να αποδειχθεί ο δόλος του οργανωμένου και συστηματικού αφανισμού ενός συγκεκριμένου πληθυσμού, όλου ή μέρος του – the intent to destroy a group of people.
Το 1994 δεν είναι μακρυά. Το 2025 εδώ και ενάμιση χρόνο, παρακολουθούμε ανήμποροι, ανήμπορες τη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού σε μια μικρή γωνιά της γης, στη Λωρίδα της Γάζας που αιμορραγεί από τη γενοκτονική πολιτική του Ισραήλ και της διεθνούς κοινότητας. Αυταπόδεικτα τεκμαίρεται η νομική υπόσταση της γενοκτονίας. Χωρίς αμφιβολία! Η πληγή είναι ανοικτή και δύσκολα θα κλείσει σύντομα.
Σφαγές και βασανιστήρια σε προσφυγικές σκηνές, αποκεφαλισμένα παιδιά, δημοσιογράφοι να καίγονται ζωντανοί, γιατροί σκόπιμα να γίνονται στόχοι του Ισρα-χέλ, σχολεία και νοσοκομεία να βομβαρδίζονται ανελέητα, εγκλήματα πολέμου, μαζικλη εξόντωση με την ανοχή αυτών που στηρίζουν τις πολιτικές απαρτχάιντ και εποικισμού. Είναι αυτοί που και τότε είχαν στηρίξει τη γενοκτονία στη Ρουάντα. Πόσο κοστίζουν οι ζωές μας αδερφούλη, ο πόνος δυσβάσταχτος. Σιωπή, απέραντο σκοτάδι. Το ίδιο και στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, για την οποία δεν ακούμε πολλά καθότι είναι πολλά χιλιόμετρα μακρυά από εμάς. Πόσο μετράνε οι ζωές των Αφρικανών και των Αράβων άραγε; H ιστορία επαναλαμβάνεται με πολύ αίμα, φόβο, και ατιμωρησία το δικό μας χρέος είναι η αντίσταση και η αλληλεγγύη, οι αγώνες και η συνεχής διεκδίκηση για κοινωνική δικαιοσύνη, ισότητα των λαών και του δικαίου. Χωρίς δεύτερες, τρίτες σκέψεις λευτεριά στην Παλαιστίνη, αλληλεγγύη, ενάντια στους φασίστες, τους ρατσιστές, τους εκμεταλλευτές και τους εποικιστές αυτής της γης. Είμαστε ενάντια σε όσους ξεπλένουν τις δολοφονίες και τα κρατικά εγκλήματα για να κερδίζουν στο βωμό των ανθρώπινων ζωών.
Το υλικό της έρευνας βασίζεται σε προηγούμενη δημοσίευσή μου για το απαρτχάιντ στην Παλαιστίνη και συγκριτική μελέτη με τη Νότια Αφρική καθώς και σε προσωπικό διδακτικό υλικό για τη γενοκτονία και τα εγκλήματα πολέμου σε φοιτητές που δίδαξα στο παρελθόν.
Remember – Unite – Stand with Solidarity and Resilience
7th April 1994 Kwibuka 31, 31 years after the 1994 genocide against the Tutsi in Rwanda. Today is Memorial Day. 1 million people were slaughtered. Neighbor against neighbor, husband against wife, friend against friend. The fear, the weapons, the machetes. The warnings. The world did nothing to stop it, international community was completely absent. We remember, we don’t forget. The least I could do is pay my respect to these wonderful people I met in my last life journey. Every life journey, every life destination stays forever in the heart. My journey in Rwanda really touched my soul. Rwandan people honor the resilience, the solidarity, the unity. They learn, heal and rebuild in peace, love, unity and solidarity. They are a living example to other humans in the globe.
After my recent experiential trip to beautiful Rwanda, I managed to gather my wits and write a few lines. Rwanda, for those who don’t know, lived and survived a genocide. They were massacred, with the tolerance and instigation of the West, they died and rose from their ashes. Talking to the warm and kind locals, I discovered that every family has at least one survivor, a survivor of the genocide. The characteristics back then were the dehumanization of the Tutsi, calling them cockroaches, as well as the propaganda for their systematic extermination. The Hutus were convinced by the narrative and slaughtered them by beating them to the bone, brother against brother. The paradox is that previously there was never any racial discrimination in the country and they lived together harmoniously. Many orphans, now adults, live with the trauma. Today, thirty-one years later, they live together, they do community service once a month, some have learned to forgive the murderer of their child, their mother, their sister, their brother. In a legal context regarding genocide, the aim is to prove the intent to destroy a group of people – the organized and systematic extermination of a specific population or part of it.
1994 is not far away. In 2025 and throughout the last year and a half, we are helplessly watching the genocide of the Palestinian people in a small corner of the earth, in the Gaza Strip, which is bleeding from the genocidal policy of Israel and the international community. The legal status of genocide is self-evidently presumed. Without a doubt! The wound is open and will hardly close any time soon. Massacres and torture in refugee camps, beheaded children, journalists being burned alive, doctors being deliberately targeted by Israel, war crimes, bombardment of schools and hospitals again and again with the tolerance of those who support apartheid and colonial policies. They are the ones who supported the genocide in Rwanda back then. How much do our lives cost, my brother, the pain is unbearable. Silence, immense darkness.
The same happens in the Democratic Republic of Congo, about which we do not hear much because it is many kilometers away from us. How much do the lives of Africans and Arabs count? History repeats itself with much blood, fear and injustice, our duty is resistance and solidarity, sociopolitical struggles and the continuous demand for social justice, equality of people and rule of law. Legal context:
One major obstacle in quantifying atrocities of this nature is that many perpetrators work hard to conceal the true number of victims or simply do not keep count. For this reason, the estimated death tolls are imprecise with large confidence intervals.
This is the legal definition to classify acts of genocide:
■ Any of the following acts committed with intent to destroy, in whole or in part, a national, ethnical, racial or religious group, as such: killing members of the group; causing serious bodily or mental harm to members of the group; deliberately inflicting on the group conditions of life calculated to bring about its physical destruction in whole or in part; imposing measures intended to prevent births within the group; [and] forcibly transferring children of the group to another group. In genocides the victimized groups are defined primarily in terms of their communal (ethnolinguistic, religious) characteristics. In politicides, by contrast, groups are defined primarily in terms of them political opposition to the regime and dominant groups. ■ Genocide and politicide are distinguished from state repression and terror. In cases of state terror authorities arrest, persecute or execute a few members of a group in ways designed to terrorize the majority of the group into passivity or acquiescence. In the case of genocide and politicide authorities physically exterminate enough (not necessarily all) members of a target group so that it can no longer pose any conceivable threat to their rule or interests.
Theories of the causes of genocide:
■ The mainstream theories of the causes of can be broadly summarized as: ■ Fractionalization, grievance and dehumanization: This group of theories collectively argue that genocide can be predicted by higher ethnolinguistic or religious fractionalization within a country combined with grievances between groups. The final important dimension is dehumanization of the victim group. This theory is associated with the sociologist Leo Kuper, who conducted some of the earliest studies in comparative genocide. ■ National crises: Here, catastrophic events such as war, economic depression or revolution are the triggers for genocide or other types of mass killing. This causality is motivated by one of two theories, the scapegoat theory and the political opportunity theory. The first theory posits that a particular group is identified as the cause of the crisis and that the solution is to eliminate the group. The second theory instead argues that the crisis creates the opportunity for a group to consolidate their power. ■ Government power: This theory is largely due to Rudolph Rummel and is referred to as the power principle. Rummel argues that “The more power a government has, the more it can act arbitrarily according to the whims and desires of the elite, and the more it will make war on others and murder its foreign and domestic subjects. The more constrained the power of governments, the less it will aggress on others.” The scale, organization and nature of the killing was unprecedented and there has been a concerted effort ever since to prevent a similar tragedy.
People in Gaza, DRC are human beings and deserve to live in love and dignity like all other human beings. Without second or third thoughts, freedom for Palestine, solidarity, against the fascists, racists, exploiters and colonizers of the world. We are against those who whitewash murders and state crimes to profit on the altar of human lives.
Remember – Unite – Stand with Solidarity and Resilience
*This article is dedicated to the wonderful people of Rwanda, old and new friends I made there, this is dedicated to Diogene, Germain, Emmanuel, Tim, Alphonso, Robert, Mimi, Angelique and all those that I had the pleasure to encounter.
*The research material is based on my previous publication on apartheid in Palestine and a comparative study with South Africa’s apartheid as well as on personal teaching material on genocide and war crimes to students I had taught in the past. (Presentation on Genocide, mass atrocities and gross violations of human rights, 2020 also the recent article on Apartheid and Land Eviction in Palestinian territories and South Africa, 2022)
Δες το νέο μου άρθρο εδώ. Ευχαριστώ πολύ τη Νομική Βιβλιοθήκη για τη συνεργασία! Καλή ανάγνωση! Η συστηματική παράνομη κράτηση των αιτούντων άσυλο στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και η ελλιπής παροχή δωρεάν νομικής βοήθειας: Σύγχρονες νομικές προκλήσεις Η Ελλάδα έχει καταδικαστεί επανειλημμένα από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για τις απάνθρωπες και εξευτελιστικές συνθήκες…
You can now register in the website of the National Documentation Center (National Archive of Phd theses) and download it for free here: http://hdl.handle.net/10442/hedi/54322 Title: The interpretation of the 1951 convention for the protection of refugees by Greece and Turkey after the Syrian refugee crisis Η ερμηνεία της σύμβασης του 1951 για την προστασία των…
Dear friends, check out our latest article/post on Apartheid and Land Eviction: South Africa and Occupied Palestinian Territory in light of the recent attacks on the Gaza strip co-authorship with my beloved sis Eleana Vlt (University of Cape Town). A parallel story that needs to be told and acknowledged far and wide in respect of…
Once upon a time, Christina decided to take a flight from Dakar, Senegal and travel to Praia, Cape Verde for 24h (!). During this unforgettable experience, Christina took a bus and travelled through the island from the capital up to the north, met wonderful and smiling people, ate delicious food, enjoyed life to its fullest!…
On this International Migration Day, new publication – policy paper on Securitization in Detriment of Human Rights: Migration challenges in Greece in light of recent political tensions in the East Med is out published by Viaduct – Enhancing Visibility of the Academic Dialogue on EU-Turkey cooperation platform!Thank you Viaduct/University of Koeln #InternationalMigrationDay #humanrights #greece #turkey #EU #borders#securitisation #internationalprotection #refugeepolicy #refugees#asylumseekers #pandemic #containment #lesvos #newlaw #violation#responsibilitysharing #reform #solidarity #humanitymatters PHOTOS FROM MY…
This research attempts to analyze the phenomenon of internal displacement within the international legal system. The research attempts to approach the existing protective framework in international refugee law and international humanitarian law. It also aims to depict the resemblances and differences accorded to a refugee and an internally displaced person (IDP) through the existing protective…
Check out my article about Evolution of refugee law and policies in Greece and Turkey after the Syrian refugee crisis recently published in The Proceedings of The Juris En Conference on International Law, India 2020, i.e., #GlobalLegalism, Volume 1, 2020. This article is part of a wider research with a focus on refugee protection in…
Something went wrong. Please refresh the page and/or try again.
Follow My Blog
Get new content delivered directly to your inbox.
Μια ιστορία από τη Ρουάντα .. Από τη γενοκτονία του 1994 στις σημερινές γενοκτονίες
7th April 1994, Kwibuka31 Memorial Day in Rwanda
Παρόλο που έχω σχεδόν έτοιμο το πρώτο μου βιβλίο (τελευταίες τροποποιήσεις), το σύνδρομο της λευκής σελίδας με έχει χτυπήσει ξανά. Επίσης, είναι αρκετά δύσκολο πια να γράφω κ να εκφράζομαι στα ελληνικά σε γραπτό λόγο μετά από τόσα χρόνια ξενιτιάς γι’αυτό το κείμενο μου είναι στα αγγλικά (απολογίες!). Οπότε και αυτό με δυσκολία βγήκε ..
Μετά το πρόσφατο βιωματικό ταξίδι μου στην υπέροχη Ρουάντα, κατάφερα να συγκεντρωθώ και να βγάλω λίγες γραμμές. Η Ρουάντα για όσες, όσους δεν το γνωρίζουν έζησε κ επέζησε μια γενοκτονίας 100 ημερών. Σφαγιαστήκανε, με την ανοχή, υποκίνηση της Δύσης, πέθαναν και αναστήθηκαν από τις στάχτες τους. Μιλώντας με τους εγκάρδιους και ευγενικούς ντόπιους, ανακάλυψα ότι κάθε οικογένεια έχει τουλάχιστον ένα επιζώντα, μία επιζήσασα της γενοκτονίας. Τα χαρακτηριστικά τότε ήταν η απανθρωποποίηση των Τούτσι, κατσαρίδες τους έλεγαν καθώς και η προπαγάνδα για συστηματική εξόντωσή τους. Οι Χούτου πείστηκαν με το αφήγημα και τους σφαγιάζανε χτυπώντας στο κόκκαλο, αδερφός κατά αδερφού. Το παράδοξο είναι ότι δεν υπήρχαν ποτέ φυλετικές διακρίσεις στη χώρα και συμβίωναν αρμονικά.
Πολλά ορφανά, ενήλικες πια ζουν με το τραύμα. Σήμερα, τριάντα ένα χρόνια μετά ζουν μαζί πια, κάνουν κοινωφελές έργο μία φορά το μήνα, κάποιοι έμαθαν να συγχωρούν το δολοφόνο του παιδιού, της μάνας, της αδερφής τους, του αδερφού τους.
Σε νομικό πλαίσιο σε ότι αφορά στη γενοκτονία, το ζητούμενο είναι να αποδειχθεί ο δόλος του οργανωμένου και συστηματικού αφανισμού ενός συγκεκριμένου πληθυσμού, όλου ή μέρος του – the intent to destroy a group of people.
Το 1994 δεν είναι μακρυά.
Το 2025 εδώ και ενάμιση χρόνο, παρακολουθούμε ανήμποροι, ανήμπορες τη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού σε μια μικρή γωνιά της γης, στη Λωρίδα της Γάζας που αιμορραγεί από τη γενοκτονική πολιτική του Ισραήλ και της διεθνούς κοινότητας. Αυταπόδεικτα τεκμαίρεται η νομική υπόσταση της γενοκτονίας. Χωρίς αμφιβολία! Η πληγή είναι ανοικτή και δύσκολα θα κλείσει σύντομα.
Σφαγές και βασανιστήρια σε προσφυγικές σκηνές, αποκεφαλισμένα παιδιά, δημοσιογράφοι να καίγονται ζωντανοί, γιατροί σκόπιμα να γίνονται στόχοι του Ισρα-χέλ, σχολεία και νοσοκομεία να βομβαρδίζονται ανελέητα, εγκλήματα πολέμου, μαζικλη εξόντωση με την ανοχή αυτών που στηρίζουν τις πολιτικές απαρτχάιντ και εποικισμού. Είναι αυτοί που και τότε είχαν στηρίξει τη γενοκτονία στη Ρουάντα. Πόσο κοστίζουν οι ζωές μας αδερφούλη, ο πόνος δυσβάσταχτος. Σιωπή, απέραντο σκοτάδι.
Το ίδιο και στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, για την οποία δεν ακούμε πολλά καθότι είναι πολλά χιλιόμετρα μακρυά από εμάς. Πόσο μετράνε οι ζωές των Αφρικανών και των Αράβων άραγε; H ιστορία επαναλαμβάνεται με πολύ αίμα, φόβο, και ατιμωρησία το δικό μας χρέος είναι η αντίσταση και η αλληλεγγύη, οι αγώνες και η συνεχής διεκδίκηση για κοινωνική δικαιοσύνη, ισότητα των λαών και του δικαίου.
Χωρίς δεύτερες, τρίτες σκέψεις λευτεριά στην Παλαιστίνη, αλληλεγγύη, ενάντια στους φασίστες, τους ρατσιστές, τους εκμεταλλευτές και τους εποικιστές αυτής της γης. Είμαστε ενάντια σε όσους ξεπλένουν τις δολοφονίες και τα κρατικά εγκλήματα για να κερδίζουν στο βωμό των ανθρώπινων ζωών.
Το υλικό της έρευνας βασίζεται σε προηγούμενη δημοσίευσή μου για το απαρτχάιντ στην Παλαιστίνη και συγκριτική μελέτη με τη Νότια Αφρική καθώς και σε προσωπικό διδακτικό υλικό για τη γενοκτονία και τα εγκλήματα πολέμου σε φοιτητές που δίδαξα στο παρελθόν.
Remember – Unite – Stand with Solidarity and Resilience
7th April 1994 Kwibuka 31, 31 years after the 1994 genocide against the Tutsi in Rwanda. Today is Memorial Day.
1 million people were slaughtered. Neighbor against neighbor, husband against wife, friend against friend. The fear, the weapons, the machetes. The warnings.
The world did nothing to stop it, international community was completely absent. We remember, we don’t forget. The least I could do is pay my respect to these wonderful people I met in my last life journey. Every life journey, every life destination stays forever in the heart. My journey in Rwanda really touched my soul. Rwandan people honor the resilience, the solidarity, the unity. They learn, heal and rebuild in peace, love, unity and solidarity. They are a living example to other humans in the globe.
After my recent experiential trip to beautiful Rwanda, I managed to gather my wits and write a few lines. Rwanda, for those who don’t know, lived and survived a genocide. They were massacred, with the tolerance and instigation of the West, they died and rose from their ashes. Talking to the warm and kind locals, I discovered that every family has at least one survivor, a survivor of the genocide. The characteristics back then were the dehumanization of the Tutsi, calling them cockroaches, as well as the propaganda for their systematic extermination. The Hutus were convinced by the narrative and slaughtered them by beating them to the bone, brother against brother. The paradox is that previously there was never any racial discrimination in the country and they lived together harmoniously. Many orphans, now adults, live with the trauma. Today, thirty-one years later, they live together, they do community service once a month, some have learned to forgive the murderer of their child, their mother, their sister, their brother.
In a legal context regarding genocide, the aim is to prove the intent to destroy a group of people – the organized and systematic extermination of a specific population or part of it.
1994 is not far away.
In 2025 and throughout the last year and a half, we are helplessly watching the genocide of the Palestinian people in a small corner of the earth, in the Gaza Strip, which is bleeding from the genocidal policy of Israel and the international community. The legal status of genocide is self-evidently presumed. Without a doubt! The wound is open and will hardly close any time soon.
Massacres and torture in refugee camps, beheaded children, journalists being burned alive, doctors being deliberately targeted by Israel, war crimes, bombardment of schools and hospitals again and again with the tolerance of those who support apartheid and colonial policies. They are the ones who supported the genocide in Rwanda back then. How much do our lives cost, my brother, the pain is unbearable. Silence, immense darkness.
The same happens in the Democratic Republic of Congo, about which we do not hear much because it is many kilometers away from us. How much do the lives of Africans and Arabs count? History repeats itself with much blood, fear and injustice, our duty is resistance and solidarity, sociopolitical struggles and the continuous demand for social justice, equality of people and rule of law.
Legal context:
One major obstacle in quantifying atrocities of this nature is that many perpetrators work hard to conceal the true number of victims or simply do not keep count. For this reason, the estimated death tolls are imprecise with large confidence intervals.
This is the legal definition to classify acts of genocide:
■ Any of the following acts committed with intent to destroy, in whole or in part, a national, ethnical, racial or religious group, as such: killing members of the group; causing serious bodily
or mental harm to members of the group; deliberately inflicting on the group conditions of life calculated to bring about its physical destruction in whole or in part; imposing measures intended to prevent births within the group; [and] forcibly transferring children of the group to another group. In genocides the victimized groups are defined primarily in terms of their communal (ethnolinguistic, religious) characteristics. In politicides, by contrast, groups are defined primarily in terms of them political opposition to the regime and dominant groups.
■ Genocide and politicide are distinguished from state repression and terror. In cases of state terror authorities arrest, persecute or execute a few members of a group in ways designed to terrorize the majority of the group into passivity or acquiescence. In the case of genocide and politicide authorities physically exterminate enough (not necessarily all) members of a target group so that it can no longer pose any conceivable threat to their rule or interests.
Theories of the causes of genocide:
■ The mainstream theories of the causes of can be broadly summarized as:
■ Fractionalization, grievance and dehumanization: This group of theories collectively argue that
genocide can be predicted by higher ethnolinguistic or religious fractionalization within a country
combined with grievances between groups. The final important dimension is dehumanization of the victim group. This theory is associated with the sociologist Leo Kuper, who conducted some of the earliest studies in comparative genocide.
■ National crises: Here, catastrophic events such as war, economic depression or revolution are the triggers for genocide or other types of mass killing. This causality is motivated by one of two theories, the scapegoat theory and the political opportunity theory. The first theory posits that a particular group is identified as the cause of the crisis and that the solution is to eliminate the group. The second theory instead argues that the crisis creates the opportunity for a group to consolidate their power.
■ Government power: This theory is largely due to Rudolph Rummel and is referred to as the power principle. Rummel argues that “The more power a government has, the more it can act arbitrarily according to the whims and desires of the elite, and the more it will make war on others and murder its foreign and domestic subjects. The more constrained the power of governments, the less it will aggress on others.” The scale, organization and nature of the killing was unprecedented and there has been a concerted effort ever since to prevent a similar tragedy.
People in Gaza, DRC are human beings and deserve to live in love and dignity like all other human beings. Without second or third thoughts, freedom for Palestine, solidarity, against the fascists, racists, exploiters and colonizers of the world. We are against those who whitewash murders and state crimes to profit on the altar of human lives.
Remember – Unite – Stand with Solidarity and Resilience
*This article is dedicated to the wonderful people of Rwanda, old and new friends I made there, this is dedicated to Diogene, Germain, Emmanuel, Alphonso, Robert, Mimi, Angelique and all those that I had the pleasure to encounter.
*The research material is based on my previous publication on apartheid in Palestine and a comparative study with South Africa’s apartheid as well as on personal teaching material on genocide and war crimes to students I had taught in the past. (Presentation on Genocide, mass atrocities and gross violations of human rights, 2020 also the recent article on Apartheid and Land Eviction in Palestinian territories and South Africa, 2022)
Ο εκδοτικός οίκος Νομική Βιβλιοθήκη με ενημέρωσε ότι το βιβλίο μου για την προστασία των προσφύγων και τη Σύμβαση της Γενεύης από την Ελλάδα και την Τουρκία, πολιτικές ΕΕ και δικαιώματα προσφύγων, παραβιάσεις και βία στα σύνορα μόλις τυπώθηκε! Μπορείτε να το παραγγείλετε online εκπτωτικός κωδικός PUB10 10% από τη Νομική Βιβλιοθήκη, δωρεάν μεταφορικά σε όλη την Ελλάδα ή να επικοινωνήσετε μαζί μου να λάβετε ένα αντίτυπο. Ευχαριστώ πολύ για τη συνεργασία! Καλή ανάγνωση!
The publishing house Nomiki Bibliothiki informed me that my book on the protection of refugees and the Geneva Convention by Greece and Türkiye, EU policies and refugee rights, violations and violence at the borders has just been printed! You can order it online with discount code PUB10 10%, free shipping throughout Greece or contact me to receive a copy. Thank you for the cooperation! Happy reading!
Christina Velentza 